کس نیازارد از کم و بیشم

گنده پیر ضعیف تیره روان

آب حسرت ز دیده کرد روان

گفت زالی ضعیف و درویشم

پسری دارم و دو دختر خرد

پدر هر سه شد دو سال که مرد

از غم نان و جامه ایشان