چند خواهی به درد ما را سوخت

نان تو گر سپید شد چه عجب

این چه مستیست از بخار دو درد

که نه چون دیگران نخواهی مرد

که نه ما را خدای بر تو فروخت

پیش هشام کوفی از ضجری

این بگفت و به های های گری