ای سیه روی این چه اسپیدیست

کاسه اندر کنار نوشروان

گفت عذر تو از گنه بگذشت

زخم شمشیر بینی و سر و تشت

گفت ای شاه وقت نومیدیست

گنهم خرد بود ز اول حال

کشتن از بهر آن چو بود محال