گفت ای شاه وقت نومیدیست

گفت عذر تو از گنه بگذشت

زخم شمشیر بینی و سر و تشت

ای سیه روی این چه اسپیدیست

گنهم خرد بود ز اول حال

کشتن از بهر آن چو بود محال

بر گناهم گناه بفزودم