تا نبیند دلش نیارامد

طبعش آن جایگاه را بگزید

چون بدان جایگاه باز رسید

خرمی در دلش فراز رسید

زانکه دل با مراد یار آمد

خواجه این خرده را مگردانی

خو پذیر است نفس انسانی