باغ دل را تو از بدی کن پاک

تو چنان زی برو که از تو سزد

گر کسی عیب تو کند بشنو

وآنچه عیبست جملگی بدرو

تا برآید نهال تو چالاک

گر کند عیب از دو بیرون نیست

یا بود یا نه بر دو رای مایست