تو بدی عیب خود منه بر وی

چاکر مرد بد نکو نبود

آب خاکی جز از سبو نبود

هست در دست تو چو تیغ و چونی

لشکر از جاه و مال شد بد دل

رعیت از بی زریست بی حاصل

رعیت از تو چو با یسار شود