لشکر از جاه و مال شد بد دل

آب خاکی جز از سبو نبود

هست در دست تو چو تیغ و چونی

تو بدی عیب خود منه بر وی

رعیت از بی زریست بی حاصل

رعیت از تو چو با یسار شود

از برای تو جان سپار شود