با عدوی تو برنیاویزد

رعیت از تو چو با یسار شود

از برای تو جان سپار شود

چون نیابد یسار بگریزد

تن که لاغر بود بود منبل

پس چو فربه شود شود کاهل

مردمی با کسی که بی اصل است