تن که لاغر بود بود منبل

از برای تو جان سپار شود

چون نیابد یسار بگریزد

با عدوی تو برنیاویزد

پس چو فربه شود شود کاهل

مردمی با کسی که بی اصل است

همچو شمشیر دسته با وصل است