حصن فغفور ترک خرگاهیست

سوی خصم تو ناوک اندازند

کز پی تارم شرانگیزان

ناوک از سر کنند شب خیزان

حصن تو دعوت سحرگاهیست

تو چنانی که مادحت بستود

ورنه ای آن چنانت باید بود