فلکی گرد نیک و بد می گرد

هرگز او در نیاید اندر سر

گردن گردنان به طوق سخاش

خوش بود بسته بهر جود و عطاش

چون شدی قطب گرد خود می گرد

پدری کو چنین پسر دارد

جفت جان دیده ای به سر دارد