پدری کو چنین پسر دارد

خوش بود بسته بهر جود و عطاش

فلکی گرد نیک و بد می گرد

چون شدی قطب گرد خود می گرد

جفت جان دیده ای به سر دارد

هرکجا آفتاب و در باشد

در و بام از نظاره پر باشد