یا رب دل بازش ده صد عمر درازش ده

می گو که جفای تو حلواست همه حلوا

گر چه دل سنگستش بنگر که چه رنگستش

کز مشعله ننگستش وز رنگ گل حمرا

فخرش ده و نازش ده تا فخر بود ما را