پیش حکمش به سر دوم چو قلم

هم گران هم سبک لقاست چو کان

هم سبک هم گران بهاست چو جان

گر دواند مرا به پیش الم

ور مرا گوید ای سنایی رو

بندم از دیده با شمال گرو

ور بخواند مرا ز بهر عتاب