ور مرا گوید ای سنایی رو

هم سبک هم گران بهاست چو جان

گر دواند مرا به پیش الم

پیش حکمش به سر دوم چو قلم

بندم از دیده با شمال گرو

ور بخواند مرا ز بهر عتاب

همه تن دل شوم بسان حباب