لب چون لاله خشک و تر نرگس

قاصد از حال راه به داند

گویی آمد ز خانه و کویش

خوی خوش بر نظاره رویش

بینی آنگه که ختم شد مجلس

عقلا بازگشته طوطی وار

خلق چون حلق بلبل از گفتار