شوخ چشمی بود سخن گفتن

هرچه اندر جهان سخن کوشند

نزد رمز تو حلقه در گوشند

در زمان تو ای امیر سخن

گرچه الماس نطق می سفتند

با بیان تو مفتیان زفتند

ظرف حرف تو مخ تفسیرست