خاک پایش اگر به دست کند

مال او دل جمال او جان را

تا که مالش رسد به هر یاری

از جمالش توانگرم باری

حور از آن خاک آبدست کند

غم گریزد چو او شود خندان

به تک پای و جامه در دندان