بی گنه را چرا تو خون ریزی

کای به خواب اندرون یکی برخیز

بازگو تا بدی چرا کردی

مال ایتام و بیوه چون خوردی

تو چه گویی مگر که بستیزی

پیش گیری مگر ره انکار

گردی از کرده های خود بیزار