که چو خاکی تنت به خاک شود

دین نگهدار و جای جان جو باش

چون ترا جای جان برون از جاست

پاک جان دار اگر نه بیم عناست

پاک باید که جای پاک شود

من ز کردار و گفت ترسانم

بو که گیرند هردو آسانم