پاک باید که جای پاک شود

چون ترا جای جان برون از جاست

پاک جان دار اگر نه بیم عناست

که چو خاکی تنت به خاک شود

من ز کردار و گفت ترسانم

بو که گیرند هردو آسانم

لیکن ای دوست رفتنم زین سان