که به دنیا دل تو بی غم گشت

بیش از این هردو من همی طلبم

از پی جست اوست این طربم

زاهدی مر ترا مسلم گشت

شادمانی بدین قدر دنیی

یاد ناری ز جنت و عقبی

که بدین قدر تو ز خرسندی