که بدین قدر تو ز خرسندی

که به دنیا دل تو بی غم گشت

شادمانی بدین قدر دنیی

یاد ناری ز جنت و عقبی

به امانی بمانده در بندی

گشت مامون خجل از این گفتار

داد بر عجز خویشتن اقرار