تا پدر زنده با تو دمسازست

که برادر کند پر آذر دل

که بود غمز بر پدر خواند

مه بود بر تو خواجگی راند

چون پدر مرد خصم و انبازست

گر دو نیمه کنی برو سیمت

ور نه در دم کند به دو نیمت