که خود آبستن است با همه ساز

چکنی باد ریش و سبلت او

خواجه تو قناعت تو بس است

صبر و همت بضاعت تو بس است

شب کوتاه تو به روز دراز

دون رعنا همیشه مضطر به

دست او با دهان برابر به