نفقه بر ریش خواجه خط کرده

لیک در حکم بنده بد باشد

تو چو انگشت گشته از تشویش

زن چو ناخن کنان به ناخن ریش

سبلت او چو کون بط کرده

سیم کابین چو طوق در گردن

زرنه بر طاق و خیره غم خوردن