ور نباشی چو کر بی غلغل

به لگد خانه را فرود آرد

خانه ای گر بود چو بیت حرام

به دو روز و دو شب کند بدنام

کور گردی ز نعره بلبل

صحبت بد بود چو خوردن می

که فضیحت شود حریف از وی