کور گردی ز نعره بلبل

خانه ای گر بود چو بیت حرام

به دو روز و دو شب کند بدنام

ور نباشی چو کر بی غلغل

صحبت بد بود چو خوردن می

که فضیحت شود حریف از وی

جاهل آنگه که خوش دلی ورزد