هرچه اندر جهان پریشان بود

نه حروری نه مرجیان بودند

پخته از حسرت طلب گلشان

سوخته ز آتش وفا دلشان

لاجرم زیر حکم ایشان بود

چون به سنت بدند یازنده

عالمی بود زان گره زنده