شده سردی نصیب در ازلش

گوش کفارت گناه شمرد

پنبه در گوش پیش قولش وهم

آستین در دهان ز جهلش فهم

نوحه بسیار خوشتر از غزلش

از حدیثش معاشر و می خوار

شود از باده و طرب بیزار