انده انتظار تو یکدم

باشد اندر قفا به لیل و نهار

از کجا آرد آن دل و آن جان

که کند خاک خانه آبادان

نگذارید جان من بی غم

از حماقت بود چو شهماتم

به از این ساختن سرا ماتم