نگذارید جان من بی غم

از کجا آرد آن دل و آن جان

که کند خاک خانه آبادان

انده انتظار تو یکدم

از حماقت بود چو شهماتم

به از این ساختن سرا ماتم

از غم جان و دین نپردازم