خاطرم گفت مر مرا در سر

علم و دانش غذای ابدالست

بود باید نهان ز خلق جهان

کرد باید سخن ز خلق نهان

کای به فضل تو روزگار مقر

کانی از محض عقل کندی باز

شوری اندر جهان فکندی باز