ملت او هنوز برجایست

چون براهیم پیر ملت بود

تختش از صدق و تاج خلت بود

او برفت از میان و کم پایست

مرد باید که باشد از دل و دین

از گه امر تا به یوم الدین

همچو آدم جوان کهل روان