مصرع دوم · شماره 34شیر گیرد به کمترین روباهشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.31ذره ای صدق به که اندر راه#32بجز از صدق نیست هیچ پناه#33آهو از صدق اگر شود آگاه#34شیر گیرد به کمترین روباهانتخابشده35به اقلی بسنده کن در راه#36چند از این باقلی کرمک خواه#37قوم موسی چو از براق خرد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 34 از «حکایت» است.سطر پیشینآهو از صدق اگر شود آگاه→سطر بعدیبه اقلی بسنده کن در راه←