کی ز مطبخ به سوی باغ آیم

من که در خانه خود چنین باشم

از پی خوان اهل دین باشم

چون همی خوان دانش آرایم

کم از آن کز تو رخ نهان دارم

مرده نفس را روان دارم

از بلا کنج از آن نپردازم