وطاح مقامی و الرسوم کلاهما

فنیت فنائی بفقد هوائی

فصار هوائی فی الامور هواک

«فاذا فنی العبد عن اوصافه ادرک البقاء بتمامه.» چون بنده اندر حالت وجود اوصاف، از آفت اوصاف فانی شد به بقای مراد اندر فنای مراد باقی شد؛ تا قرب و بعدش نباشد ووحشت و انسش نماند. صحو و سکر و فراق و وصال نبود. طمس و اصطلام نه و اسما و اعلام نه، سمات و ارقام نه. اندر این معنی یکی از مشایخ رضی الله عنهم می گوید:

فلست اری فی الوقت قربا و لابعدا

فنیت به عنی فنازلنی به

فهذا ظهور الحق عند الفنا قصدا