این است طرف مذهب سیاریان ازمتصوفه بپرداختن از فرق متصوفه، آنان که مقبول محق اند. کنون بازگردم به قول آن گروه که خود را بدیشان بربسته اند از ملاحده لعنهم الله و این عبارات ایشان آلت اظهار الحاد خود ساخته اند و ذل خود را اندر عز ایشان نهان کرده، تا غلطگاه های ایشان ظاهر گردد و مریدان از مکر و دعوی های ایشان بپرهیزند و خویشتن را رعایت کنند. والله اعلم.

پس آن که در اوصاف خود مستعار بود، اثبات هستی بر وی مر وی را عار بود و التفاتش به کونین زنار بود و کل موجودات اندر همتش خوار بود.

وباز گروهی از ارباب اللسان مر دقت کلام و تعجب عبارت را گویند که: جمع الجمع. و این عبارت از طریق عبارت نیکوست، اما به معنی بهتر آن باشد که جمع را جمع نگویی؛ از آن چه تفرقه ای باید تا جمع بر وی روا بود و چون جمع جمع شود تفرقه بوده باشد که جمع از حال خود بنگردد و این عبارت محل تهمت است؛ از آن چه مجتمع را به فوق و تحت بیرون ازخود دیدار نباشد ندیدی که کونین و عالمین در شب معراج مر پیغمبر را علیه السلام بنمودند وی به هیچ چیز التفات نکرد؟ از آن چه وی به جمع جمع بود و مجتمع را تفرقه شاهد نگردد؛ تا خداوند تعالی فرمود: «ما زاغ البصر و ماطغی (۱۷/النجم).»

و من اندر این معنی در حال بدایت کتابی ساخته ام و مر آن را البیان لاهل العیان نام نهاده و اندر نحو القلوب در باب جمع فصولی مشبع بگفته اکنون مر خفت را بدین مقدار بسنده کردم.