بدان که آدمی را از اکل چاره نیست؛ که اقامت تالیف طبایع جز به طعام و شراب نیست؛ اما شرط مروت آن است که اندر آن مبالغت نکند و روز و شب خود را در اندیشۀ آن مشغول نگرداند.

شافعی گوید، رحمه الله علیه: «من کان همته مایدخل فی جوفه، فان قیمته مایخرج منه.»

و مر مرید حق را هیچ چیز مضرتر از خوردن بسیار نیست. و پیش از این اندر این کتاب، اندر «باب الجوع» طرفی از این معنی گفتهام؛ اما این جا این مقدار اندر خور می باشد.

و اندر حکایات یافتم که: ابویزید را رضی الله عنه پرسیدند که: «چرا تو مدح گرسنگی بسیار گویی؟» گفت: «آری، اگر فرعون گرسنه بودی، هرگز انا ربکم الاعلی (۲۴/النازعات) نگفتی و اگر قارون گرسنه بودی باغی نگشتی؛ و ثعلبه تا گرسنه بود به همه زبان ها ستوده بود، چون سیر شد نفاق ظاهر کرد.» و قال الله تعالی: «والذین کفروا یتمتعون و یاکلون کما تاکل الانعام و النار مثوی لهم(۱۲/محمد).»