ولا تنفست محزونا ولا فرحا

و من اندر معاینه درویشی دیدم اندر جبال آذربایگان که می رفت و می گفت این بیت ها بشتاب:

والله ما طلعت شمس وما غربت

الا و انت منی قلبی ووسواسی

الا و ذکرک مقرون بانفاسی

ولاجلست الی قوم احدثهم

الا و انت حدیثی بین جلاسی