مگریز ز رنج ما که هر جا

چون درد دهیم دست و پا را

ای دست مگیر غیر ما را

ای پا مطلب جز انتها را

رنجیست رهی بود دوا را

نگریخت کسی ز رنج الا

آمد بترش پی جزا را