آن که او را کس به نسیه و نقد نستاند به خاک

چون نه مرداری تو بلک باز جانانی چرا

دیده ات را چون نظر از دیده باقی رسید

دیده ات شرمین شود از دیده فانی چرا

این چنین بیشی کند بر نقده کانی چرا

آن سیه جانی که کفر از جان تلخش ننگ داشت

زهر ریزد بر تو و تو شهد ایمانی چرا