گفتند: فلان کس بسی حج کرده است.

گفت: مردی غازی بود، مرا شایسته می باید.

گفتند: فلان کسی بسی مال بذ ل کرده است.

گفت: مردی سخی بود، مرا شایسته می باید.

گفت: مردی حاجی بود، مرا شایسته می باید.

گفتند: ما ندانیم. تو بیان کن که شایسته کیست؟

گفت: آنکه از خدای نترسد و جز به خدای امید ندارد.