نثر · شماره 97
و گفت: چه نیکوست استغنا به خدای و چه زشت است استغنا با نام.
شاعرعطارقالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 94
و گفت: هرکه در همه حال فضل خدای می بیند بر خویشتن امید می دارد که از هالکان نباشد.
# - 95
و گفت: مبادا که عبادت خدای تو را پشتی بود تا معبود معبود بود.
# - 96
و گفت: فاضلترین چیزی اهل اعمال را مراقبت خویش است با خدای.
# - 97
و گفت: چه نیکوست استغنا به خدای و چه زشت است استغنا با نام.
انتخابشده - 98
و گفت: هرکه جرعه ای از شراب ذوق چشید بیهوش شد به صفتی که بهوش نتواند آمد مگر در وقت لقا و مشاهده.
# - 99
و گفت: حال مفارقت نکند از عالم و مفارقت نکند با قبول.
# - 100
و گفت: خلق خبر می دهند از وصول و از قرب مقامات عالی و مرا همه آرزوی آن است که دلالت کنند مرا به راهی که آن ره حق بود و اگرهمه یک لحظه بود.
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 97 از «ذکر ابوحفص حداد قدس الله روحه العزیز» است.