حال های کاملانی کان ورای قال هاست

ای خداوند شمس دین تا نشکنی آمال ها

از مقال گوهرین بحر بی پایان تو

لعل گشته سنگ ها و ملک گشته حال ها

شرمسار از فر و تاب آن نوادر قال ها

ذره های خاک هامون گر بیابد بوی او

هر یکی عنقا شود تا برگشاید بال ها