ز آن سوی هست و عدم چون خاص خاص خسروی

پرده خوبان مه رو را دریدستی دلا

از قوام قامتش در قامت تو کژ بماند

همچو چنگ از بهر سرو تر خمیدستی دلا

همچو ادبیران چه در هستی خزیدستی دلا

باز جانی شسته ای بر ساعد خسرو به ناز

پای بندت با ویست ار چه پریدستی دلا