پای بندت با ویست ار چه پریدستی دلا

ز آن سوی هست و عدم چون خاص خاص خسروی

همچو ادبیران چه در هستی خزیدستی دلا

باز جانی شسته ای بر ساعد خسرو به ناز

ور نباشد پای بندت تا نپنداری که تو

از چنان آرام جان ها دررمیدستی دلا

بلک چون ماهی به دریا بلک چون قالب به جان