می کند ای سخت جان خاکی خوارت ساقیا

کار را بگذار می را بار کن بر اسب جام

تا ز کیوان بگذرد این کار و بارت ساقیا

تا تو باشی در عزیزی ها به بند خود دری

چشمه رواق می را نحل بگشا سوی عیش

تا ز چشمه می شود هر چشم و چارت ساقیا

عقل نامحرم برون ران تو ز خلوت زان شراب