تا ز چشمه می شود هر چشم و چارت ساقیا

تا تو باشی در عزیزی ها به بند خود دری

می کند ای سخت جان خاکی خوارت ساقیا

چشمه رواق می را نحل بگشا سوی عیش

عقل نامحرم برون ران تو ز خلوت زان شراب

تا نماید آن صنم رخسار نارت ساقیا

بیخودی از می بگیر و از خودی رو بر کنار